Nieuwsbericht

Thijmen hoort er ook bij

Thijmen (11) is een vrolijke, actieve jongen. Hij heeft cerebrale parese, daarom loopt hij met een looprek. Voetballen is zijn passie. Sinds kort zit hij op frame-voetbal, wat hij het liefst elke dag zou doen. Maar omdat er nog zo weinig frame-voetbalteams zijn, moet hij meer dan een uur rijden naar zijn voetbalclub. En kan hij niet even met zijn teamgenootjes afspreken. “Daardoor zit hij vaak in zijn eentje binnen te gamen”, vertelt zijn moeder Caroline.

Beperking: cerebrale parese
Thijmen heeft cerebrale parese, vooral in zijn onderbenen. Dat komt door een ziekenhuisbacterie die hij na zijn geboorte heeft opgelopen. Zijn kuitspieren functioneren niet goed. Daarom loopt hij met een achterwaartse rollator; een looprek dat achter hem staat. Met botox-injecties en gips worden zijn spieren soms op lengte gemaakt. Als dat gebeurd is, kan hij een half jaar wat makkelijker lopen.

Hij voetbalt met zijn opa of mij. Nooit met een vriendje
Thijmen is heel sportief. Als hij uit school komt, wil hij meteen op straat voetballen. Dit doet hij met zijn opa of met zijn moeder. Altijd met een volwassene, want de kinderen uit de buurt kent hij niet doordat hij op een school voor speciaal onderwijs zit, ver van huis. Caroline: “Als hij op een reguliere basisschool had gezeten, zou hij bekend zijn met de kinderen in de buurt. Maar door de lange reistijd komt hij om kwart voor vijf thuis, dan is hij uitgeteld en te moe om nog buiten te spelen.”

Grootste lol met frame-voetbal
Sinds kort doet Thijmen aan frame-voetbal. Frame-voetbal is voor kinderen die in het dagelijks leven met een rollator lopen of zich met krukken voortbewegen. Caroline: “Via Facebook lazen we over een clinic op een open dag, in Rotterdam. Daar hebben we hem toen voor opgegeven. Dat is een succes! Hij had meteen een enorme smile op zijn gezicht. Alle kinderen hebben een frame waardoor ze aan elkaar gewaagd zijn. Ze gaan met elkaar om als vrienden. Soms rennen ze op een kluitje achter de bal aan zodat hun frames vast komen te zitten in elkaar. Dan hebben ze de grootste lol.”

Elkaar ontmoeten op een gewone voetbalclub
Caroline: “Het is leuk dat het frame-voetbal bij een gewone club zit, waar ook spelers zonder handicap samen voetballen. Het contact met de andere spelers en ouders gaat prima. In het begin zijn ze wel nieuwsgierig, kijken ze even om, maar nu is het heel normaal. De frame-voetballers horen er echt bij. En voor ons is het leuk dat we andere ouders, van kinderen met en zonder handicap, ontmoeten langs het veld en een praatje kunnen maken.”

Frame-voetbal zou hij het liefst iedere dag doen. Maar door de afstand gaat dat niet.
“Frame-voetbal zou Thijmen het liefst iedere dag doen, vertelt Caroline. Maar door de afstand gaat dat niet. Het is voor ons wel anderhalf uur rijden naar de club. Eigenlijk zou iedere plaats zijn eigen frame-voetbalteam moeten hebben. Bij ons in de buurt is een voetbalveld. Hoe mooi zou het zijn als hij daar zou kunnen voetballen?! Dan zou hij ook meteen contact hebben met kinderen uit de wijk.

Het gehandicapte Kind wil dat ieder kind kan samen sporten met kinderen uit de buurt. Daarom steunen wij het Frame-voetbal bij reguliere voetbalverenigingen in het hele land in samenwerking met de KNVB

Frame-voetbal wordt mede mogelijk gemaakt door KNVB, Dirk Kuyt Foundation, Johan Cruyff Foundation en het Gehandicapte Kind.